Park Güell Sesli Rehberi

Park Güell hakkında

Katalan bir girişimci Eusebi Güell tarafından kentleşme göz önünde bulundurularak, parkın tasarımını ünlü bir mimar ve Katalan modernizminin yüzü olan Antoni Gaudí'ye verildi.

Park 1900'den 1914'e kadar inşa edildi ve resmî olarak 1926'da halka açıldı. 1984 yılında UNESCO, parkı "Antoni Gaudi'nin Eserleri" adı altında bir Dünya Mirası Alanı olarak ilan etti.

Park Güell, Gaudí'nin natüralist dönemine (20. yüzyılın ilk on yılı) ait sanatsal zenginliğinin bir yansımasıdır. Bu dönemde mimar, organik şekillerden ilham alarak tarzını mükemmelleştirdi. Köklerini geometri analizine dayanan bir dizi yeni yapısal çözümü uygulamaya koydu. Katalan sanatçı buna yaratıcı özgürlüğü ve yaratıcı, dekoratif bir yaratımı ekliyor. Bir nevi barokluktan yola çıkan eserleri, rasyonel katılıktan ve her türlü klasik öncülden uzak, biçim ve hacim açısından yapısal bir zenginliğe kavuşuyor. Gaudí, Park Güell'in tasarımında tüm arkitektonik dehasını açığa çıkardı ve organik tarzının sembolü haline gelecek ve Kutsal Aile Bazilikası ve Kefaret Kilisesi'nin yaratılmasıyla sonuçlanacak yenilikçi yapısal çözümlerinin çoğunu uygulamaya koydu. (Katalanca: Sagrada Familia).

Güell ve Gaudí, doğal bir parkın içinde yer alan bu alanı tasarlayarak, maksimum konfor sağlamak için en son teknolojik gelişmelerle donatılmış, sanatsal bir dokunuşla tamamlanmış, yüksek kaliteli evlerden oluşan organize bir bölge hayal ettiler. Ayrıca parkın ortak öğelerinde hem patron hem de mimar tarafından paylaşılan birçok siyasi ve dini idealin sentezini yapmaya çalıştıkları için sembolizmden güçlü bir şekilde etkilenen bir topluluk tasavvur ettiler: Bu nedenle, özellikle Katalan ülkelerinin temsil edildiği giriş merdiveninde siyasi Katalanizm'den ve aslında bir şapel olarak tasarlanan Monumento al Calvario'da Katoliklikten kaynaklanan belirgin kavramlar bulunur. Mitolojik unsurlar o kadar önemlidir ki; Güell ve Gaudí'nin park anlayışı da belirgin bir şekilde Delfi Apollon Tapınağı'ndan esinlenmiştir.

Bunun gibi simgesel yapılar, yavaş gezildikçe değerini gösterir. WikiTrip cebinizdeyken, yaklaştıkça tarih kulağınızda canlanır — rehber kitap yok, ekran yok, yalnızca baktığınız şeyin hikâyesi.